اهمیت آداب معاشرت در ارتباط موثر

0 47

برای بسیاری  از ما پیش آمده در موقعیتهای مختلف کنترل های مناسبی روی رفتارهایمان نداشتیم و این امر باعث کاهش اعتماد به نفس یا سرخوردگی در رابطه شده است . خوب است بدانیم با توجه به پیشرفت مناسبات و نوع ارتباط بین انسانها نیاز به یادگیری مهارتهایی برای موفقیت بیشتر داریم .
نوع تفکر، صحبت کردن، سطح شغلی و تحصیلی، لباس پوشیدن،میزان انعطاف پذیری و… از جمله مواردی هستند که سطح شخصیتی و معاشرتی فرد را در اجتماع مشخص می کند. از طرفی اهمیت دادن و رعایت کردن این نکات توسط افراد یک جامعه لازمه رشد فرهنگ و تمدن اجتماعی آن سرزمین می باشد که دستیابی به این مهم مستلزم شناخت، اجرا و ترویج آداب و قوانین اجتماعی در سطح کشور است.

این موضوعات در معنایی دیگر اصول و آداب تشریفات نامیده می شوند. تشریفاتی که سازنده یک ارتباط سالم و موفق اجتماعی است. ارتباط سالم و موفق موجب می شود تا ما مشکلاتمان را ساده تر حل نماییم، اعتبار کسب کنیم و مورد اطمینان دیگران قرار بگیریم. با آن ها دوست شویم و از این تعامل دوطرفه سود ببریم وسود برسانیم، معامله، مبادله و امرار معاش کنیم، وصلت و کنیم و زندگی بسازیم، تفریح و سرگرمی را بیشتر، صممیت کنیم و لذت ببریم، شراکت کنیم و رونق ببخشیم و را هنمایی وگفتگو کنیم و خدا را بهتر بشناسیم.


قسمت دوم از اصول و قوانین آداب و معاشرت نکاتی است که در قوانین اجتماعی کلیه کشورها مشترک است و به نوعی رفتار سالم و پسندیده ای به شمار می آید که در ارتباطات مختلف برای به دست آوردن سطح فرهنگی و اجتماعی افراد در هر نقطه از جهان بر روی آن تمرکز می شود و انتظار می رود.

آداب معاشرت و یادگیری آن به عنوان یکی از پایه‌های اصلی برقراری «ارتباط موفق» در جامعه محسوبمی ‌شود و فردی که به اصطلاح مبادی آداب باشد، به عنوان شخص موفق در ارتباطات از وی یاد می‌ شود.

چندنمونه از رفتار های مناسب و جالب توجه روبا هم بررسی میکنیم :

هنگام سلام و احوالپرسی در کوچه و خیابان و معابر و مجامع باید مکث کامل کنیم و اگر طرف مقابل قصد ادامه صحبت یا پرسیدن سوالی داشت باید توقف نمود به گفتگو پرداخت. راه رفتن و دیگران را دنبال خود کشاندن هرچقدر هم سطحشان پایین باشد خلاف نزاکت است.( این روش اغلب در بیمارستان ها، دانشگاه ها و ادارات کاربرد دارد.)

– اهمیت ندادن به افراد آشنایی که از کنار ما می گذرند نشانه بی ادبی کامل است و یک خودخواهی محض به حساب می آید.

– هنگام سلام و احوالپرسی داشتن صدا به اندازه تصویر مهم است! به این معنی که از اشاره کردن سر بدون بیان کلمات جدا خودداری کنید!

در یک میهمانی لازم نیست به تمام افراد تک تک دست داد و احوالپرسی کرد و می توان بعد احوالپرسی با خانواده میزبان برای دیگران از فاصله مناسب سرتکان داد و احوالپرسی کوتاهی انجام داد.

– هنگام دست دادن باید به چشمان طرف مقابل نگاه کرد. خیره شدن به اطراف و نگاه به دور و بر خلاف ادب است. ضمن این که نباید پاسخ دست دادن دیگران را با دست چپ داد.

– وقتی سرگرم بحث مهم یا کار ارزشمندی هستید نباید به بهانه اینکه کار مهمی انجام می دهید از سلام و احوالپرسی غافل شوید.
همانطور که متوجه شُدید آداب معاشرت فقط مختص رفتار شما سر میز غذا نیست، آداب معاشرت انعکاسی از چشم انداز کلی شما در روابط اجتماعی و زندگی جمعی است. اینکه در اتوبوس شلوغ جایتان را به پیرزنی که ایستاده است ندهید، چیزی در مورد شما به همه آنهایی که بیننده هستند می فهماند – اینکه حاضر نیستید لحظاتی راحتی خود را به خاطر دیگری به خطر بیندازید.

در اکثر موقعیت ها، تصویر و ظاهر شما بخشی از چیزی نیست که توصیف کننده شماست؛ بلکه همه آن چیزی است که شما را توصیف می کند. کسانیکه چیزی در مورد شما نمی دانند با تنها اطلاعاتی که در دست دارند جای خالی ها را پر می کنند، و آن چیزی نیست جز آنچه از رفتار و کردار شما می بینند. صرفنظر از فکری که شما در مورد خودتان دارید، یک عادت اجتماعی بد می تواند معیار فکر دیگران نسبت به شما شود: هر کسی که ببیند شما غذایتان را با دهان باز می جوید خیلی قبل از اینکه شغل یا تخصص شما را به خاطر بسپارد، آنرا به یاد خواهد آورد.

پس بخاطر داشته باشیم برای بدست آوردن نتیجه های جدید باید رفتارهای جدید و مناسب را جایگزین رفتارهای قدیمی کرد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.